HISTORIA
Historia ratownictwa medycznego na ziemi chełmskiej przypada na okres powojenny. Pomoc doraźna zazwyczaj kojarzona była z organizacjami militarnymi, przy których tworzone były oddziały sanitarne udzielające pomocy rannym żołnierzom. Podobnie sytuacja wyglądała na ziemi chełmskiej. Pierwsze wzmianki dotyczące zagadnienia pomocy doraźnej obejmują początek 1939 roku, kiedy przy Garnizonie Wojskowym w Chełmie został utworzony batalion Obrony Narodowej "Chełm", w skład którego wchodził patrol sanitarny. Okres powojenny to czas licznych przemian w strukturze organizacyjnej państwa polskiego. Odbudowa kraju i gospodarki przyniosła daleko idące zmiany, które objęły również swym zakresem ochronę obywateli w sferze opieki zdrowotnej. Dzięki staraniom Polskiego Czerwonego Krzyża, sukcesywnie na terenie Polski tworzone były stacje Pogotowia Ratunkowego PCK. Oficjalnie rok 1949 można uznać się za początek działalności Pogotowia Ratunkowego w Chełmie. Rok później zostały powołane oddziały PCK w Krasnymstawie i Włodawie. W latach 1958-1964 Pogotowie usytuowane było razem ze Szpitalem Gruźliczno - Zakaźnym, zlokalizowanym przy ulicy Hrubieszowskiej. W 1964/1965r. Pogotowie zostało przeniesione na ulicę Mickiewicza, gdzie stacjonowało do końca lat 60-tych. W późniejszym czasie siedzibę Pogotowia stanowiły pomieszczenia na parterze "Gmachu", dawnej Dyrekcji PKP w Chełmie. W roku 1972 szpital w Chełmie włączył pogotowie w swe struktury jako Dział Pomocy Doraźnej i usytuował w budynku MSPZOZ przy ulicy Wołyńskiej 11, gdzie funkcjonowało do końca grudnia 2011 r. Pogotowie przez lata pełniło różne funkcje w opiece zdrowotnej. Początkowo wyjeżdżało tylko do zagrożeń życia i nagłych wypadków, aby przez lata stać się swoistą "przychodnią na kółkach", wspomagającą niewydolny system podstawowej opieki zdrowotnej. Szansą na przywrócenie ustawowych funkcji Pogotowia Ratunkowego stało się opracowanie Programu o Zintegrowanym Ratownictwie Medycznym, ale przede wszystkim Ustawa o Państwowym Ratownictwie Medycznym. Pierwsza ustawa częściowo weszła w życie w roku 2001 ale dopiero ustawa z roku 2006 wskazała kierunek rozwoju ratownictwa medycznego w Polsce. Drugim członem składowym obecnej Stacji Ratownictwa Medycznego były ambulanse i zaplecze techniczne należące do Wojewódzkiej Kolumny Transportu Sanitarnego. Od maja 1999 r. uchwałą IX/78/99 Sejmiku Województwa Lubelskiego została przekształcona w Kolumnę Transportu Sanitarnego w Chełmie i stała się jednostką samodzielnie finansującą i pokrywającą koszty z wypracowanych przychodów. Podstawowym zadaniem statutowym jednostki było świadczenie usług specjalistycznym transportem na rzecz Zespołów Opieki Zdrowotnej. Struktura organizacyjna obejmowała Kolumnę w Chełmie, Krasnymstawie i Włodawie. W takiej postaci KTS funkcjonował do dnia 31 lipca 2001 r.